تبلیغات
راه رهایی ، خردگرایی - استاد محمد حسین بهجت تبریزی(شهریار)
راه رهایی ، خردگرایی
نتوانستم فریاد بزنم سكوت کردم
نوشته شده در تاریخ 1391/01/26 توسط احسان شمشیری | دیدگاه ()

یار و همــــــــــسر نـگرفــــــــتم که گرو بود سرم

تو شـــــدی مــــادر و مـــن با همه پیری پسرم

تو جـــگر گوشه هـــــم از شـــــیر بریدی و هنوز

مــن بیچاره همان عـاشق خونـــــین جــــــگرم

خــون دل میخورم و چـشم نظـــــر بازم جــــام

جرمم این است که صاحبـدل و صــاحبــنظرم

مــــن که با عشـــق نراندم به جوانی هوسی

هـــوس عشق و جـوانی است به پیرانه سرم

پدرت گــوهر خود تا به زر و سیم فــــــــــروخت

پـــــدر عشـــــق بســــوزد که در آمــــد پــدرم

عشـق و آزادگـــــی و حـسن و جـوانی و هــنر

عجــبا هیــچ نــیرزید که بی ســیم و زرم

هنــــــرم کاش گـــــــــــره بند زر و سیـــمم بود

که به بازار تـو کـاری نگـــشود از هـنرم

سیـــــزده را همه عــــــــــالم بدر از شهر كنند

مـــن خود آن ســیزدهم کز همه عالم بدرم

تـــا به دیـــــــوار و درش تـــــازه کـنم عــهد قدیم

گاهـی از کوچه ی معـشوقه ی خود میگذرم

تو از آن دگـــــری رو کــــــــــه مــــرا یاد تو بـــس

خود تو دانــــــی که مـن از آن جهانی دگرم

از شــکار دگــران چشـــــم و دلـــی دارم سـیر

شـــیرم و جــــوی شــغالان نبـــود آبخـــورم

خون دل مـوج زند در جـــــــــــــگرم چون یاقــوت

شــهریارا چــه کنــــم لــعلم و والا گـــهرم


 




طبقه بندی: شعر،  عاشقانه، 
نظر فراموش نشه. به چه مطالبی نیاز دارید؟